Wyznawcy islamu, protestanci, żydzi, mormoni, świadkowie Jehowy i scjentolodzy domagają się zrównania w prawach z katolikami. Chcą zniesienia ulg podatkowych przy darowiznach na Kościół katolicki.

 

Przywilej pozwalający Kościołowi katolickiemu dostawać odpisy podatkowe od obywateli wprowadziła w 1979 r. młoda demokracja hiszpańska na mocy konkordatu ze Stolicą Apostolską. Hiszpania była wtedy zdecydowanie katolicka. Wcześniej, za dyktatury generała Franco zastąpionej przed demokrację parlamentarną w 1978 r., była wręcz państwem wyznaniowym. Inne wyznania, wówczas marginalne, podobnych przywilejów nie miały.

Katoliccy wierni mogą przekazywać swemu Kościołowi niewielką część podatku, zaznaczając okienko w zeznaniu rocznym. Od dwóch lat odpis wynosi 0,7 proc. podatku. Z tego tytułu w 2009 r. Kościół otrzymał 252 mln euro - co stanowi ok. 20 proc. całego dochodu tej instytucji. Odpisów tych dokonało ponad 7 mln Hiszpanów, czyli ok. 34 proc. deklarujących się jako katolicy.

Jednak przez kilkadziesiąt lat wskutek laicyzacji społeczeństwa i masowego napływu osób innych wyznań z zagranicy, zwłaszcza w latach długiego boomu gospodarczego do 2007 r., struktura wyznaniowa się zmieniła. W Hiszpanii żyje 1,4 mln muzułmanów, milion protestantów, 600 tys. prawosławnych, 33 tys. żydów, 110 tys. świadków Jehowy, 80 tys. buddystów, 44 tys. mormonów oraz hinduiści i scjentolodzy. Niektóre z tych społeczności mają osobne umowy z państwem, co daje im prawo do państwowych dotacji, albo status "wyznania zakorzenionego" dający korzyści podatkowe. Żadne jednak nie ma przywileju odpisów podatkowych.

Innowiercy zgłosili w ubiegłym tygodniu poprawki do projektu ustawy o wolności religijnej, którą chce przeprowadzić jesienią socjalistyczny rząd José Luisa Zapatero. Ma ona odsunąć hierarchię i religię katolicką od uroczystości państwowych, ale zdaniem pozostałych Kościołów i wyznań nie tyka zasadniczej reformy, od której zależy zarówno laicyzacja państwa, na czym zależy rządowi, jak i zrównanie wszystkich wyznań, o co one zabiegają.

- Największy brak nowej ustawy to sprawa finansowania - uważa sekretarz Hiszpańskiego Sojuszu Ewangelickiego Jaume Llenas.

- Ten odpis 0,7 proc. to jawna dyskryminacja - uściśla Mohamed Ali, szef Hiszpańskiej Federacji Wspólnot Islamskich.

Wszyscy innowiercy uznają odpis na rzecz Kościoła katolickiego za niesprawiedliwy. Jedni żądają jednak zniesienia odpisu (np. ewangelicy), a inni (np. muzułmanie) rozciągnięcia go na pozostałe Kościoły i wyznania.

- Kiedy wyznania dostają pieniądze od państwa, to państwo staje się poborcą wyznaniowej renty, a to rodzi niepożądaną zależność - uważa Jaume Llenas.

Świadkowie Jehowy w ogóle nie chcą mieć do czynienia z państwem. - Czemu państwo opłaca nauczycieli religii? Po co mi dotacje państwa na krzewienie mojej wiary? - pyta Anibal Matos, reprezentant świadków Jehowy.

Do tych żądań przyłączają się skwapliwie niewierzący zwolennicy całkowitej laicyzacji państwa i społeczeństwa. Dowodzą, że w kryzysie, najgorszym w Hiszpanii od ponad pół wieku, cierpią wszyscy - np. bezrobotni czy pracownicy budżetówki, którym obcięto zarobki - z wyjątkiem Kościoła, który z odpisów dostał w ubiegłym roku o 11 mln euro więcej niż w 2008 r.

Wyjątkiem są prawosławni, w większości imigranci z Rumunii, Bułgarii i Ukrainy. Gwałtownie przybywa ich w Hiszpanii, a z braku świątyń korzystają z gościny kościołów katolickich. Poza tym narzucona prawem laicyzacja kojarzy im się z urzędowym ateizmem z czasów komunizmu.

- Z laicyzacją lepiej uważać - mówi Andriej Kordoczkin, duchowny rosyjskiego Kościoła prawosławnego z Madrytu. - W ZSRR pokazywanie publicznie symboli religijnych przysparzało kłopotów.

Kościół katolicki sprzeciwia się likwidacji odpisów. Dowodzi, że gdyby nie wyręczał państwa w działalności charytatywnej i humanitarnej, kosztowałoby je to wiele milionów euro. To dzięki Kościołowi państwo oszczędza więc na polityce społecznej.

Co najmniej 10 osób zginęło na skutek ataku izraelskich okrętów wojennych na konwój sześciu statków z pomocą humanitarną dla Strefy Gazy - poinformowała agencji Reutera. Na jednym ze statków znajdowała się Ewa Jasiewicz z Ruchu Wolna Gaza i redakcji polskiej Le Monde Diplomatique - poinformował redaktor naczelny miesięcznika, Przemysław Wielgosz. Określił on izraelską operację "aktem barbarzyństwa i piractwa".

Z doniesień wynika, że izraelska marynarka otoczyła wszystkie statki konwoju, ale dokonała abordażu tylko na jeden z nich. Według arabskiej telewizji Al Jazeera, do zdarzenia doszło na wodach międzynarodowych, 65 km od brzegów Strefy Gazy. Konwój składał się z dwóch statków transportowych, promu i trzech jachtów. W niedzielę rano opuścił terytorialne wody cypryjskie. Statki prowadziła turecka jednostka z 600 osobami na pokładzie.

Izrael od początku zapowiadał, że nie pozwoli dotrzeć statkom do rządzonej przez radykalny palestyński Hamas Strefy Gazy. Na pokładzie jednego ze statków znajdowała się Ewa Jasiewicz, Polka urodzona w Londynie, obrończyni praw człowieka. Około trzech godzin przed wydarzeniem rozmawiała telefonicznie z Przemysławem Wielgoszem. - Mówiła, że spodziewają się uderzenia, bo Izrael już wcześniej atakował międzynarodowych aktywistów - wyjaśnia Wielgosz w rozmowie z Wirtualną Polską. - Potem izraelska armia zablokowała połączenia satelitarne - mówi dziennikarz.

Izraelska armia podaje, że w wyniku operacji zginęło 10 aktywistów. Wcześniejsze doniesienia mówiły o 16 ofiarach śmiertelnych. Jak pisze agencja Reutera, bilans ofiar może być większy, gdyż izraelscy komandosi, którzy wkroczyli na statki z pomocą, dokonują przeszukań i spotykają się z ostrym sprzeciwem ze strony propalestyńskich działaczy.

Agresywni aktywiści?

Armia Izraela oświadczyła, że komandosi zostali ostrzelani i zaatakowani nożami. Co najmniej czterech żołnierzy zostało rannych. "Komandosi marynarki wojennej przejęli sześć statków, które chciały naruszyć blokadę morską (Strefy Gazy). Podczas przejęcia żołnierze spotkali się z fizyczną przemocą ze strony działaczy, którzy zaczęli do nich strzelać z ostrej amunicji" - podało wojsko.

Tymczasem Przemysław Wielgosz podaje, że aktywiści byli poinstruowani, by nie stosować agresji. - Przed wyjazdem Ewa i inne osoby, które miały płynąć na statkach, przeszły szkolenie, jak zachowywać się wobec izraelskich żołnierzy nie używając przemocy. Umówili się nawet, by nie stosować agresji słownej - mówi redaktor miesięcznika Le Monde Diplomatique.

"Barbarzyństwo i piractwo"

- Aktywiści, którzy organizowali rejs nie przypuszczali, że rząd Izraela posunie się do tak jaskrawego aktu barbarzyństwa. W dodatku jest to przejaw piractwa morskiego, ponieważ wszystko wydarzyło się na wodach międzynarodowych - ocenia Przemysła Wielgosz.

Także Turcja ostro potępiła izraelski atak na konwój sześciu statków z pomocą dla Strefy Gazy. Ministerstwo Spraw Zagranicznych w Ankarze nazwało atak działaniem "nie do zaakceptowania".

Aneta Jerska z Polskiej Kampanii Solidarności z Palestyną uważa, że atak Izraela to złamanie prawa międzynarodowego i zbrodnia przeciwko cywilom. Jerska podkreśliła, że na pokładzie tureckiej jednostki nie było niedozwolonych produktów - jedynie pomoc humanitarna, która była sprawdzana w kilu portach - w Irlandii, na Krecie i Cyprze.

Izrael wyraża ubolewanie

Jeden z izraelskich ministrów wyraził ubolewanie z powodu ofiar śmiertelnych na pokładzie statków płynących z pomocą dla Strefy Gazy, przejętych wcześniej tego dnia przez izraelską marynarkę wojenną.

- Mogę jedynie wyrazić żal z powodu wszystkich zabitych - powiedział w izraelskim radiu minister przemysłu, handlu i pracy Benjamin Ben-Eliezer.

Agencja Reutera zauważa, że jest to pierwsze oficjalne przyznanie się Izraela, iż w incydencie zginęli ludzie.

wp.pl

Popularyzacja wiedzy o polskich Tatarach i miejsc, gdzie jeszcze mieszkają - taki jest główny cel sobotniej prezentacji w Suchowoli (Podlaskie) historii i kultury społeczności tatarskiej.

Głównym organizatorem imprezy jest Muzułmański Związek Religijny w RP, najważniejsza i najstarsza organizacja polskich wyznawców islamu, z których większość to Tatarzy.

Dwa miesiące temu znaczenie tatarskiej historii na ziemiach polskich docenił brytyjski następca tronu książę Karol, który w czasie pobytu w Polsce odwiedził Kruszyniany, gdzie jest jeden z dwóch ostatnich na ziemiach polskich, zabytkowych meczetów.

Na ziemie polskie przynieśli ze sobą islam. W XVI-XVII wieku zatracili ostatecznie swój język i wiele obyczajów, nazwiska rodowe uległy spolszczeniu. Ostatni większy napływ w granice państwa polsko-litewskiego miał miejsce po "potopie szwedzkim". Wówczas wojskowi tatarscy otrzymali ziemie na Podolu i Wołyniu.

W okresie II Rzeczypospolitej istniało 19 muzułmańskich gmin wyznaniowych, 17 meczetów i dwa domy modlitw. Po agresji sowieckiej w 1939 r. ponad 90 proc. polskich muzułmanów znalazło się pod okupacją radziecką. W latach 1939-41 NKWD deportowało w głąb ZSRR całą inteligencję muzułmańską.

W Białymstoku powstaje szkoła koraniczna, w Warszawie działa centrum islamu.

Jesienią planowany jest podobny dzień kultury muzułmańskiej, tym razem Iranu.

Największe w Indiach seminarium uczonych muzułmańskich ogłosiło fatwę przeciwko pracującym muzułmankom, argumentując, że wspólna praca kobiet i mężczyzn jest sprzeczna z zasadami islamu - informuje indyjska stacja NDTV.
Islamscy duchowni z Darul Uloom stwierdzili, że to bezprawne, by muzułmanki pracowały w instytucjach rządowych lub prywatnych, jeśli musiałyby przebywać z mężczyznami lub rozmawiać z nimi bez zasłony na twarzy.

- Kobiety, które robią karierę mogą odnieść sukces w tym życiu, ale po śmierci będą musiały za to odpowiedzieć i wtedy będą żałować swoich życiowych wyborów - powiedział sunnicki duchowny Maulana Abul Irfan Firangimahli.
Fatwa została skrytykowana przez pracujące muzułmanki. Znana projektantka mody Asma Hussain twierdzi, że opinia uczonych nie ma dla niej znaczenia. - Jeśli przestanę pracować, to bardziej ode mnie ucierpią ci mężczyźni, których zatrudniam - twierdzi Hussain, która zatrudnia kilkudziesięciu mężczyzn.